Home  I  KONTAKT
Do góry

Kronika szkolna

14/10/2010 - Dzień Nauczyciela na cmentarzu?

Dzień Nauczyciela na cmentarzu? Dość oryginalny pomysł, a jednak to był strzał w 10! Bo czyż nie ma lepszej nauczycielki niż historia?

A gdzież lepiej i bardziej przejmująco można ją odczuć jak nie na cmentarzu?! Wśród grobów ludzi, którzy już odeszli od nas, ale przecież nie mogą i nie powinni odejść z naszej pamięci! Patrząc na ich mogiły, nie sposób nie zadać sobie pytania: kim byli? jak żyli? jaki sens ma nasze życie?

Dnia 14 października prawie wszystkie klasy z naszej szkoły udały się na cmentarz. Poszliśmy tam nie tylko po to, aby nawiedzić groby znanych osób, ale przede wszystkim, aby uporządkować najbardziej zaniedbane mogiły i aby pomodlić się za dusze, za które nikt się już nie modli.

Dzieci z przejęciem zgarniały opadłe, jesienne liście; zapalały kolorowe znicze; z ogromnym poświęceniem sprzątały zaniedbane groby. Niektóre ze wzruszeniem czytały napisy na pomnikach, a w ich oczach pojawiało się bolesne zdziwienie: Basia żyła tylko 2 dni, a ten chłopczyk zmarł, gdy miał roczek. Jak to możliwe? Dlaczego? Pytania, na które tylko Bóg zna odpowiedź. Dziewczynki z kl.4 napisały poruszający list do dzieci, których groby porządkowały. A potem modlitwa i znów łzy, bo ktoś przypomniał sobie o zmarłej babci, dziadku lub siostrzyczce. Takie chwile bardzo łączą, takie chwile pamięta się długo.....czasami całe życie.

Tego dnia nawiedziliśmy także bardzo nam bliską mogiłę ks. Wojtka Manelskiego. Jest to miejsce, do którego wielu z nas pielgrzymuje, gdy przychodzi na cmentarz. I zawsze w tym miejscu serce wypełnia się żalem, tęsknotą, ale i ogromną wdzięcznością. Tak bardzo szkoda, że ksiądz Wojtek był z nami za krótko, a z drugiej strony Jego śmierć przynagla nas, aby kochać, póki mamy czas, aby dawać siebie (jak to czynił ks. Wojtek ) w darze drugiemu człowiekowi. Zostawiliśmy na Jego grobie zapalone znicze, wiązanki kwiatów, a wspomnienie Jego osoby na nowo poruszyło serca wielu. I wraz z modlitwą o pokój duszy ks. Wojciecha do nieba wzleciały nasze prośby, czasami postanowienia i wołanie – księże Wojtku, wstawiaj się za nami.

,, Czas ucieka, wieczność czeka ”- tę prawdę na nowo przypomniał nam cmentarz. Dobrze o tym pamiętać, aby żyć jak najpiękniej.

Matka Teresa z Kalkuty tak mówiła: Wczoraj minęło, jutro jeszcze nie nadeszło. Mamy tylko dziś, aby kochać. Zaczynajmy.

IH
15/10/2010 - Dzień Papieski - akademia

O tym Człowieku, o tym Polaku, wreszcie- o tym Papieżu nie możemy i nie chcemy zapomnieć!!! Dlatego też od lat uroczyście przeżywamy nie tylko Jego urodziny, rocznicę odejścia do Pana, ale przede wszystkim dzień wyboru na Głowę Kościoła. Dzięki Niemu Watykan stał się nam bliższy, a Papież – kimś kochanym, kogo należy i warto słuchać.

Klasa 5 przed sześciu laty wybrała Jana Pawła II na swojego patrona.

W związku z tym co roku przygotowuje gazetkę ścienną, której bohaterem jest ten wybitny Człowiek. Co roku też prezentuje program artystyczny poświęcony Janowi Pawłowi II. Tak było i w tym roku – w 32. rocznicę wyboru naszego rodaka na Papieża. Dnia 15 października, podczas Mszy św. uczniowie klasy 5 zaprezentowali krótki program artystyczny. Kilkoro z nich odczytało wiersze. Były one tym bardziej wartościowe, bo napisane przez nich samych ( lub czasami w gronie rodzinnym ). Wzruszające, często przepełnione miłością i tęsknotą. Z ich wierszy wyłonił się obraz Człowieka pełnego dobroci, płomiennej, niezachwianej wiary; wizerunek Papieża, który prowadził nas i cały świat do Chrystusa. Iluż rzeczy On nas nauczył! Jak wielką spuściznę po sobie zostawił! Jeden z uczniów ( Jakub Kujawa ) napisał :

Jak kochać dom rodzinny

Ojca i matki szerokie serce

Brata i siostry przyjazne ręce

Jak żyć dla innych

Małych i wielkich

Młodym udzielać mądrości wszelkich

Jak Polską Ziemię całować szczerze

I złożyć życie Bogu w ofierze

Jak krzyż cierpienia co dnia przyjmować

I nawet wroga swego miłować

Jak przetrwać burze i mieć nadzieję

Gdy wiatr rozpaczy w życiu zawieje

Jak Totus Tuus wpisać w serce gorące

Spojrzeć w Maryi oczy miłujące

Jak godnie umierać z różańcem w ręku

Przed Bogiem swoim stawać bez lęku

Nauczyć nas chciałeś tego wszystkiego

Twego ukochanego Narodu Polskiego

Podobnie pięknych wierszy było wiele! Wszystkie znalazły się na gazetce ściennej w klasie. Oprócz poezji podczas programu artystycznego uczniowie przeczytali kilka anegdot z życia Jana Pawła II oraz ciekawostki związane z Jego pontyfikatem. Dodatkowo pani Beata Rostkowska przygotowała slajdy ukazujące Papieża w różnych sytuacjach i miejscach. Były one wyświetlane podczas podczas programu artystycznego, a pani Marta wzbogaciła pokaz zdjęć podkładem muzycznym.

Warto organizować takie uroczystości. Dzięki nim nie zapominamy, dzięki nim mamy kolejną szansę przemyśleć pewne sprawy na nowo.